Van kampeerders veranderden we ineens in ‘de dames van de documentaire’. Een camerateam dat zich op de fiets over de camping bewoog. Marjolein levensgevaarlijk slingerend met hengel en statief aan het stuur van haar vouwfiets, Ellen fietsend met cameratas op haar rug, en regelmatig met haar 3-jarige dochtertje achterop de bagagedrager. De medewerkers van de camping waren erg behulpzaam. We konden altijd in de keuken bij het personeel aanschuiven voor koffie en verhalen. En of het nu Jordanezen of yuppen waren, de deur stond bij alle kampeerders open.
Verschil tussen de snelle en vluchtige wereld van de tv en een documentaire is dat je echt wat krijgt met de mensen die je volgt. Zoals de 93-jarige ome Cor. Net nadat wij hem tot hoofdpersoon hadden gebombardeerd, besloot hij na 56 jaar op Bakkum plotseling te willen stoppen. Paniek in de tent! Niet nu, dachten wij!! Gelukkig was ome Cor dol op de camera en mochten wij hem af en toe uit Amsterdam ophalen om z’n laatste keren op Bakkum met ons en de camera te delen!
 |
| Marjolein en Ellen aan het werk foto: Mirjam van der Rijst |
De eerste draaidag was de nacht in februari, waarin de laatste plekken van de hand gaan, en mensen daarvoor in het fietsenhok liggen. Dik aangekleed, en met thermoskannen, sloten we aan in de rij. Misschien was het de kou (het vroor flink), maar de mensen moesten nog niet veel van ons hebben. Ze wilden vooral een plek op de camping en waren druk met het bedenken van allerlei strategieen. De een wilde een stroomloze plek, de ander een plek met privacy. Er werd gemeten en onderhandeld. Fascinerend om te zien. Na die nacht waren we zo goed als bevroren, de opnamen waren gelukt, maar tijdens de montage is deze scene toch gesneuveld. Zo werkt dat met een documentaire. Je filmt veel, heel veel, en pas later kun je echt goed beoordelen of fragmenten of karakters in het verhaal passen. Je past tijdens het draaien je verhaallijn aan. Of soms doe je dat dus pas tijdens de montage. Vandaar dat we ook mensen hebben gefilmd, die heel erg leuk waren, maar die toch niet terug te zien zijn. Een kwestie van ‘kill your darlings’.
Na een koud voorseizoen kwam een warme, lange zomer. De zon scheen volop, en mensen werkten vrijwel allemaal graag mee aan onze opnamen. We kregen een kant van de camping te zien, die daarvoor deels onzichtbaar voor ons was. Zoals wel blijkt uit ‘Groeten uit Bakkum’ zijn de twee groepen op de camping nogal op zichzelf. De een gaat naar de bingo of kijkt tv, de ander zit met vrienden aan een wijntje en een geroosterd stukje biologisch vlees. Ze leven langs elkaar heen. Niets mis mee. ‘Ieder zijn eigen respect’, zoals Bertus in de film zegt. ‘Maar het is wel anders.’
Ook wijzelf zijn – als we eerlijk zijn - echte yuppen. We maken een rommeltje van onze plek, komen te weinig, en drinken met dekens om wijntjes voor de caravan. Dankzij het feit dat we de documentaire gingen maken, bezochten we bingo’s en dansavonden, en zagen hoe geweldig leuk die wereld is. Onbegrijpelijk dat we daar zo weinig gebruik van hadden gemaakt. Omgekeerd konden wij iets van onze wereld laten zien aan de ‘Jordanezen’.….
En voor iedereen die wil weten wat de ‘Jordanezen’ en ‘yuppen’ nou van elkaar vinden…kijk naar de documentaire!
Hij wordt dit seizoen een aantal keer op de camping vertoond (let op de nieuwsbrief de Bakkummer Courant!) en “Groeten op Bakkum’ is op DVD bij de receptie te koop!
Gastbloggers en ‘de dames van de documentaire’
Ellen Brans & Marjolein Schut
'Groeten uit Bakkum wordt op de volgende momenten op tv uitgezonden:
RTV-NH: zondag 20 april om 20.05 uur en 23.05 uur en zondag 27 april om
20.05 uur
AT5: maandag 21 april om 15.15 uur en 22.52 uur
De trailer is hier te bekijken en vanaf 19 april is er al een dvd verkrijgbaar bij de receptie voor € 9,95
 |
| dvd 'Groeten uit Bakkum' |
